Gonio – Apsaros

Gonio – Apsaros

  • Nazwa projektu:

    Polsko–Gruzińska Ekspedycja Gonio–Apsaros /1/
    Gonio–Apsaros Polish–Georgian Expedition

    Facebook:

    gonioapsaros

    Logo projektu:

  • Typ stanowiska:

    fort rzymski (a potem bizantyjski i osmański)

    Lokalizacja:

    Gruzja
    Adżarska Republika Autonomiczna
    Starożytna Kolchida

    Datowanie:

    – okres rzymski (fort rzymski, faza wczesna: 2 poł. I–II wieku n.e., faza późna: koniec III wieku n.e.)
    – okres bizantyjski (fort bizantyjski: VII–VIII wiek n.e.)
    – fort turecki – XVII–XVIII wiek n.e.

Najciekawsze odkrycia:

– budynek term z bardzo wczesnego etapu obecności wojska rzymskiego na tych terenach /2, 3, 4, 5, 6, 7/;
– mozaika zdobiąca podłogę jednego z pomieszczeń term /8, 9, 10, 11/;
– kilka detali architektonicznych wykonanych z kamienia wydobytych z konstrukcji pieca /12/ służącego do ogrzewania łaźni oraz z sąsiedniej piwnicy hypokaustycznej, wśród nich głowica kolumny oraz dwie bazy kolumn; wszystkie fragmenty były użyte wtórnie, więc pochodzą ze starszego budynku /13/.

Historia badań:

Badane przez misję CAŚ UW w latach:

2012–2016
(od 2016 r. badania bez udziału CAŚ UW)

Typ badań:

badania wykopaliskowe, badania geofizyczne /14/

Kierownicy badań:

Radosław Karasiewicz-Szczypiorski, Instytut Archeologii UW (2014– )
Shota Mamuladze (dyrektor Muzeum i Rezerwat Gonio–Apsaros / Gonio–Apsarus Museum and Sanctuary)

Instytucje współpracujące:

– Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego
– Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego
– Agencja Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Adżarii (Cultural Heritage Preservation Agency of Ajara)

Informacje dodatkowe:

Badania były dotychczas finansowane przez Uniwersytet Warszawski z różnych funduszy:
Fundusze centralne, środki pozostające w dyspozycji Dziekana Wydziału Historycznego, a także Dyrekcji Instytutu Archeologii UW. Cześć kosztów w latach XXXX-XXXX ponosiło CAŚ UW. Badania były także wspierane przez: Fundację Uniwersytetu Warszawskiego oraz Fundację Wydziału Historycznego UW „VARIA”. Wsparcia (niefinansowego) udzielały również: Biuro Podróży Rainbow oraz Firma „ARCHEOGATOS”.

Opis stanowiska i badań:

Stanowisko jest uznawane za najważniejszy i najcenniejszy obiekt podlegający ochronie na terenie Adżarii. Szczególną atrakcję stanowią dobrze zachowane mury obronne. Ze względu na położenie w pobliżu największego kurortu Gruzji – Batumi, oraz obok głównej drogi międzynarodowej prowadzącej do Turcji Muzeum Gonio–Apsaros i polsko–gruzińskie wykopaliska są tłumnie odwiedzane przez turystów z całego świata.

Bibliografia projektu:

Karasiewicz-Szczypiorski R. (2016). Apsaros. Early headquarters building (principia). New localization?, Pro Georgia. Journal of Kartvelological Studies 26, 53–63.

Czapski M. and Kubrak O. (2016). Na wschodnich rubieżach Imperium Romanum: polsko–gruzińska ekspedycja archeologiczna w forcie Gonio–Apsaros w Gruzji, ArcheoUW 3, 56–66.
Karasiewicz-Szczypiorski R. and Kakhidze E. (2015). The Roman Fort “Apsaros” in Gonio – early phase. New discoveries and perspectives for investigations, Pro Georgia. Journal of Kartvelological Studies 25, 179–198.

Misiewicz K. and Karasiewicz-Szczypiorski R. (2013). Gonio (Georgia). Non-invasive surveys of the Roman fort of Apsaros – 2012 season, Światowit X (LI)/A (2012), 117–122.

Galeria: