powrót do strony głównej
english version
LEW PALMYREŃSKI NOWYM LOGO CENTRUM
zmodyfikowano
10-10-2017
10.11.2017 20:48

Kategoria: badania, wyróżnienia

Grant „Miniatura 1” dla dr. Łukasza Rutkowskiego

Dr Łukasz Rutkowski z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW zdobył grant w konkursie NCN Miniatura 1 na projekt: „Ustalenie szczegółowego wieku maksymalnego zasięgu morza w środkowym holocenie w rejonie północnego wybrzeża Zatoki Kuwejckiej na podstawie analizy datowań radiowęglowych w odniesieniu do badanych tam stanowisk archeologicznych".


Widok z klifu na płaskowyżu w rejonie Al.-Subiyah w kierunku wybrzeża Zatoki Kuwejckiej

W trakcie prac Kuwejcko–Polskiej Misji Archeologicznej, we współpracy z ekspertem z Państwowego Instytutu Geologicznego, Hubertem Kiersnowskim, pobrano serię próbek do datowań radiowęglowych z wytypowanych miejsc w pobliżu stanowisk archeologicznych badanych przez misję. Wydatowanie tych próbek daje szansę na określenie, jak daleko morze sięgało w głąb obecnego lądu i kiedy dokładnie poziom morza osiągnął maksimum w czasach prehistorycznych.

Pozwoli to odpowiedzieć na kilka pytań, zarówno na temat funkcjonowania osady Bahra 1 pochodzącej z okresu Ubaid (koniec 6. tysiąclecia p.n.e.), jak i lokalizacji i zasięgu w odniesieniu do linii paleo-wybrzeża cmentarzyska tumulusowego położonego w regionie Al-Subiyah.

Dodatkowo, badania mogą pomóc w potwierdzeniu hipotezy, że zagadkowe wydłużone platformy kamienne o nieznanym przeznaczeniu były orientowane ostro zakończonym końcem, przypominającym dziób łodzi, na nieodległe morze.

„Miniatura 1” dr. Rutkowskiego (grant na pojedyncze działanie naukowe, 2017/01/X/HS3/01146) to trzeci rozpoczęty w tym roku grant Narodowego Centrum Nauki przyznany na projekty realizowane przy CAŚ UW. Poprzednie dwa otrzymali dr Mariusz Gwiazda na temat: „Koniec tradycji grobowców komorowych, jako przejaw przemian kulturowych społeczności Syro-Palestyny w okresie rzymskim” (Preludium 11, 2016/21/N/HS3/00040) oraz mgr Piotr Makowski na temat: „Życie pośród ruin. Ponowne zasiedlenie Khirbat edh-Dharih w późnych okresach islamskich (X–XX wiek)” (Preludium 12, 2016/23/N/HS3/03656).